| Start: | Dec 6, '06 12:00p |
| End: | Dec 7, '06 |
| Location: | University of the East-Caloocan |
Tuesday, 5 December 2006
Intel Science and Engineering Fair-Regionals
Monday, 4 December 2006
Karangalan.Dignidad.Drama ng Intel.
alam ko hindi ko toh dapat ginagawa ngayon.
i'm violating rules again.
i know.
but i need it to remind myself i'm still human.
brief intro ng mga pangyayari:
qualified kami to compete for intel science and engineering fair-regionals. hindi ko masabi kung natutuwa ako o ano. gaganapin ito ng dec6-8--perio at final days before christmas vacation. excused kami na ipagpaliban muna ang pagkuha ng perio. sa dec11 onwards na lang daw. habang nagbabakasyon ang iba, nagpeperio kami. magaling.
Ayan, ngayong alam nyo na ang brief background, let's go into details.
ngayong gabi, marami kaming ginagawa. hindi man kami nagrereview para sa perio, wala pa rin dapat ika-inggit. dahil mas gugustuhin ko mag-review kesa mag-edit ng mga dokumentong nabasa ko na ng MARAMING beses. i have to go into details dahil perfectionist ako. OC kumbaga. Hindi lang yan, kailangan din aralin muli ang sandamakmak na related literature para hindi mapahiya sa judges na magsisilbing mga berdugong kakatay sa min sa mga nakatakdang araw.
mas gugustuhin ko pa mag-aral kasi pwede naman akong hindi mag-aral [hindi malabo ang sentence na ito, iniisip mo lang yun]. kung bumagsak ako sa perio, kahihiyan ko. e kung matalo kami sa intel?
karangalan ng PISAY ang nakataya. pati ang dignidad kong unti-unti nang nauubos ng journ.
magrereklamo pa ako. pabayaan ninyo ako. ngayon ko lang nalaman na 5mins lang ang oral presentation. for everyone's information, we consume at least 13mins for our STR oral presentations, which will be the same thing we'll present. at eto ang pinakamasakit sa lahat! ako mag-isa ang magooral report!!!!! kung aabot man kami dun. tinamaan ng magaling. wala man lang sasalo sa mga kabobohan ko. and it's all because i'm the team leader. what a curse.
natatakot ako.
oo, natatakot ako. kaya wala akong magawa kundi magreklamo. dahil hindi ko matanggap sa sarili ko ang mga nabanggit sa taas. at mas lalong hindi ko matanggap na wala na kong magagawa. oo, wala na kong magagawa kahit sabihin ninyong di pa nagsisimula ang intel at pwde pa kami mag-back out. e hindi na nga ako nakaaral para sa perio bukas e!!!!!. *buntong-hininga*. parang ayokong maniwala na umabot sa GANITO ang aming mumunting mga nudibranchs. grabe.
pressured.
PS. Salamat, ate val gatdula. hindi mo lang alam kung gano kalaking tulong ka sa 'min! abangan mo ang pangalan mo sa acknowledgments namin. salamat at nandyan ka sa panahong kailangang-kailangan namin ng taong may experience sa intel. dahil WALA ANG TAONG PINAKAKAILANGAN NAMIN NGAYON. bakit? dahil may topak ATA--either ang internet connection niya, cellphone, landline, o kaya e siya. ewan ko lang.
TRIVIA: si dr. cruz pa mismo ang nagpa-excuse sa 'min. sosyal.
TRIVIA 2: pumasa ako sa mapua.sa course na pinili ko: Chem/Chem Eng/Biotech.
Monday, 20 November 2006
Not the usual me.Very Cheesy.
BABALA! Kung hindi mo alam ang ibig sabihin ng slang na "cheesy", hindi tayo magkakaintindihan. kaya ipagtanong mo muna. wag sa kin, dahil hindi ko rin masabi yung exact definition. [Hint: hindi yun bastos tulad ng horny. at wag ka ring pilosopo, dahil hindi rin nun ibig sabihin ang maraming pasteurized cheese]
isa na yata ito sa mga pinaka-cheesy na blog entry na makikita nio sa site na ito.
ewan ko ba.wala kasi ako makausap, tapos ambigat ng kalooban ko.
sabi ko sa sarili ko, ang blog ko today ay tungkol sa pagcocommute at gobyerno.kaso, sabi ng konsensya ko, gumawa ako ng requirements. na maigi ko naman sinundan, when i suddenly came across something. [bakit ba kasi ang usisera ko.] Kaya ngayon, kesa gumagawa ako ng requirements, nagbblog ako.siya kasi.
mahirap ipaliwanag.
sabi ko sa sarili ko, wala na.WALA NA.pero bakit parang nasasaktan ako.[takte.cheesy. pasensya na, i may be a kikay type, but i'm really not into public discussion of lovers' love. para sa kin, 'pag sa 'kin nanggaling, cheesy un. ang kilig moments ay ibinabahagi ko lang sa mga taong malapit sa kin.]
Alam nio bang masaya ang walang attachments at walang prospect? oo. makes your life more enjoyable. kaso, biglang naglaro ang tadhana. [cheesy line]. disclaimer: hindi ako in love. yun na yun e, hindi pa nga totoo nagkakaganito na ko. grrrrr.
E bakit nga ba ako nagkakaganito? Kasi makasarili ako, kahit na alam ko namang kahit kailan, he'll never look my way. [CHEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEsy to the highest level]
Pinahihirapan mo ko, alam mo ba.Siyempre hindi mo alam dahil manhid ka. O, hindi ba? Baka naman tanga lang ako. [mas probable ata ito kahit wala naman koneksyon ang katangahan ko sa numbness mo.]
speaking of numb, intermission lang sandali. STR reporting kanina, sabi ni Sir Taf kay Cindy, "Kanina pa kaya ako andito, numb ka ba?"
Cindy [defensive]: "Sino numb? Ako?!"
Cindy [pabulong sa kin]: "Numb? Di ba tanga yun?"
Ako [thinks]: "Bwahahahahahahahahahahaha! HahaHahaHahaHahaHahaHahaHahaHaha!"
I love you, Cindy. Ang husay mo sa reporting kanina, pati ikaw Mariel. Ang sarap sabihing ako rin. [Hindi ako fishing]
Ok, back to the cheesy topic. Dapat ko bang hilingin na sana makalimutan na lang kita? Buti nga kung ganun lang yun kadali. Kaso hindi. HINDI! Bakit? Hindi ko rin alam, maybe because I've become so fond of you that it won't be complete without you. [c-h-e-e-s-y!] Take note, i said "it" not "I". OA naman kung sabihin kong hindi ko kayang mabuhay ng wala ka. Excuse me, hindi ka oxygen. [corny.]
Wala nang pinapatunguhan ang lahat.Dahil sa'yo.
Dahil sa'yo...
...hindi ako makapag-practice ng elocution.
...hindi ako makagawa ng Physics homeworks.
...hindi ako makapagsulat ng article.
...hindi pa ako natutulog.
...nagsasayang ako ng oras kasusulat ng walang kwentang entry.
...napaka-cheesy ko ngayon.
At hindi ko na hahabaan pa ang cheesy moments ko.i don't want to leave so much for a trace of shame.Hanggang dito na lang.
At sana, pati ang nararamdaman ko ay hanggang dito na lang. Kung pwede lang sana.
Hindi ka nakakatulong.
Mabuti pa si Jason [Gaguan], laging nandiyan para payuhan akong, "Love sucks".
Jason, malapit mo na kong mapaniwalang LOVE SUCKS.
Ilang beses ko nabanggit ang cheesy sa entry na ito [not including the one in this line]: 9
tama ba? Reply ka na lang kung namali ako ng bilang.
Saturday, 28 October 2006
Thursday, 26 October 2006
Monday, 23 October 2006
STR.Damit.Buhay.
[shoot.nadelete ung original nito.pangalawang beses ko na toh gagawin.takte talga!!]
"What makes coffee sweet? Sugar? Wrong. It's the stirring that you do after you add sugar. As in life, it's what you do with what you have that makes your life worth living..."
Mensahe ni Sir Taf. Akala ko wrong sent, pero hindi raw.
"...it's what you do with what you have that makes your life worth living..."
Quotable quote ule.Galing.Pero antagal ko tong pinagisipan. Pasensya na, mabagal na mag-process utak ko dahil madali nang nayu-use up ung acetylcholine ko these past weeks. (Kung ano ung acetylcholine, search nio na lang sa net. Tinatamad na ko e. Sorry.) Eniwei, kung pag-iisipan mong mabuti, simple lang naman ibig sabihin nung mga salitang naka-bold sa taas e.Maximize your resources in order to achieve optimal effectivity.Ok.Dorky Statement.
Nevermind.Feeling ko, mei dahilan kung bakit pinadala ni Sir Taf ung message na yan e.Palagay ko na-realize nia na naloloka na kami sa kahahanap ng mga linchakang resources na yan tulad ng lab materials (such as corning tubes na pagkamahal-mahal, pati na rin yung depression plates na depression slides pala ang tawag), money, time, at higit sa lahat...ENERGY.
Lab materials. Hindi ko talaga malaman kung bakit ang mahal ng mga corning tubes na yan.At tinamaan ng magaling, wala palang tindang corning tubes at depression slides sa mercury drug. Nagsayang lang ako ng oras sa pagbaba sa Mercury Drug-Philcoa para lang maghanap ng mga nabanggit na lab materials. Andilim pa tuloy ng nilakad ko papuntang MSI.
Money. D-uh. Pambili ng lab materials, pamasahe, at pang-kain.
Time. Ay nako.Nako talaga. Hindi na nga uso sa amin ang early dismissal e.Right after class,diretso agad kami sa MSI. Hanggang alas-nwebe na un (more or less). Tapos,kulang pa rin ang oras, kaya kailangan pang mag-absent para lang makapag-work.
ENERGY. ano pa nga ba?
Sa totoo lang, ngayon ko lang toh aaminin. Pagod na ko.
Oo, nagrereklamo ako. At wala silang magagawa. I'm feeling rebellious tonight. Hayaan nio na ko. Dahil pagkatapos ko naman magreklamo e wala rin akong magagawa. Magtatrabaho rin ako. Gusto ko lang sabihin na pagod na ko.
Napakabilis ng takbo ng oras.Hindi na nga ako nakakapagplano para a day ahead e (FYI: before, I plan my things-to-do a week ahead), hours ahead na lang. Minsan nga, on the spot pa. Grabe. Masyado ko na ata kina-career STR.
At ngayon. Ang galing talaga ng mundo. Akalain mong wala akong isusuot na damit. Galing kasi. Mei nag-iwan ng bags ko sa Pisay. Amft. Ano pa ba magagawa ko, make use of what I have. Great. Ni wala man lang ako pantulog. Galing talaga. Sobrang nakatulong sa stress na dinaranas ko ngayon.
Magrereklamo pa ko.
October 26. Mark the date. Yan ang araw ng kapanganakan ko. In English, birthday. At asan ako sa mga panahong yan? Nasa laboratory. *deep breath* *sigh*
Kani-kanina lang. Bago na-delete ung original entry, mei natanggap akong mensahe mula sa aming consultant (at designated supervisor) na si Sir Chris. Sabi nia,
"Be thankful that you don't have everything you desire. If you did, what would there be to look forward to? Be thankful for the difficult times. It's during those times you grow. Be thankful for your limitations because they give you opportunities for improvement. Be thankful for your mistakes, they will teach you valuable lessons.Find a way to be thankful for your troubles , and they can become your blessings."
Amazing. Just on time. Ang galing talaga ni Lord, He really sends messages through other people. Amazing talaga.
Hanggang dito na lang ang entry ko kasi tatapusin ko pa research plan namin. Yup, it's STR.
Pahabol: Blind item. Sino itong taong ito na lagi na lang ako pinapagalitan? Imbyerna na ko sa kanya.
Subscribe to:
Posts (Atom)